…Stanowilibyśmy centrum absolutnej i niezmiennej sfery. Jednak w latach X. XX wieku nastąpiło trzęsienie Ziemi w kosmologii. Edwin Hubble udowodnił, że kosmos rozszerza się. Dziś znamy nawet prędkość pęczniejącej przestrzeni. To odkrycie zrodziło niezwykły paradoks, z którym zmagamy się po dziś dzień. Jakkolwiek prędkość światła jest skończona, to już sama przestrzeń wydaje się nie podlegać żadnym ograniczeniom prędkości. Struktura samej próżni nie podlega ograniczeniom wyznaczonym przez relatywistyczny limit światła. Dlatego przestrzeń może rozszerzać się z prędkościami większymi niż prędkość światła. Przy odpowiednio dużych odległościach, jeśli postawilibyśmy jednego obserwatora na przykład przy ziemi, a drugiego poza horyzontem widzialnego wszechświata, oddaliliby się oni względem siebie szybciej niż światło, będąc niejako ciągniętymi przez pęczniejącą przestrzeń. Nic nie porusza się w samej tkance wszechświata szybciej niż foton, ale to sam…