…Choć może ich być do 2000, tak się to mniej więcej szacuje. Gwiazdy te są w zaawansowanej, ale krótkiej fazie życia, tuż przed zapadnięciem się w Supernovą. Ze względu na potężną niestabilność wyrzucają one w przestrzeń kosmiczną gigantycznej ilości plazmy z prędkością dochodzącą do 3000 km/und, tracąc nawet 10 mas słonecznych każdego miliona lat. R136A1 uwalnia w ciągu zaledwie 4 sekund tyle samo światła, co nasze słońce przez cały rok. Widzimy ją jako zaledwie 164 000 razy jaśniejszą, ponieważ znakomita większość jej promieniowania to niewidzialne dla naszego oka światło ultrafioletowe. Gwiazda ta przetrwa zaledwie około 3 milionów lat, co w skali kosmicznej jest dosłownie mrugnięciem oka, ale pomimo tej rekordowej masy wciąż nie mówimy o największej gwieździe pod względem promienia. Obiekty o znacznie mniejszej masie potrafią urosnąć do o wiele większych rozmiarów. Ale jak to możliwe? Zapytacie. Odpowiedź leży w procesie umierania gwiazdy. Wyjdźmy teraz pozaciąg główny. Gdy gwieździe kończy się wodór wi jądrze, kończy się wspomniana wcześniej równowaga chytrostatyczna. Bez energii z fuzji powstrzymującej grawitację jądro zacz…