…Przez długi czas czarne dziury wyobrażaliśmy sobie jako kosmiczne śmietniki. Obiekty tak gęste i tak potężne grawitacyjnie, że wszystko co przekroczy ich horyzont zdarzeń znika bezpowrotnie. Nawet światło nie może uciec. Na obserwatora z zewnątrz czarna dziura wygląda więc jak absolutna pułapka. Ale w latach 70. XX wieku Jacob Beckenstein i Stephen Hawking odkryli coś, co całkowicie zmieniło sposób myślenia o czarnych dziurach. Okazało się, że czarne dziury mają entropię, a entropia, mówiąc bardzo prosto, jest związana z ilością informacji, jaką można przypisać danemu układowi. Jeśli mamy gaz zamknięty w pudełku, to im większe pudełko, tym więcej cząstek może się w nim zmieścić i tym więcej możliwych stanów może mieć cały system. W zwykłym świecie informacja skaluje się więc wraz z objętością. większe pudełko, więcej miejsca na dane, ale czarne dziury zachowują się inaczej. Beckenstein zauważył, że entropia czarnej dziur…