…Argument sceptyków brzmi następująco. Podczas zapadania się gwiazdy materia staje się niezwykle gorąca i gęsta. Zanim horyzont się zamknie, procesy kwantowe mogą sprawić, że gwiazda wypromieniuje swoją masę tak szybko, że horyzont nigdy nie powstanie. Gwiazda wyparuje zanim stanie się czarną dziurą. Brzmi sensownie. Problem w tym, że dla dużych astrofizycznych obiektów ten efekt jest matematycznie pomijalny. Obliczenia pokazują, że utrata masy przez promieniowanie Hawkinga dla obiektu o masie gwiazdy jest absurdalnie mała w porównaniu do tempa zapadania się grawitacyjnego. To promieniowanie Hawkinga po prostu nie nadąży. Jest to jak próba opróżnienia oceanu łyżeczką, podczas gdy dolewamy do niego wodę z rurociągu o średnicy kilometra. Grawitacja tutaj po prostu wygrywa. Matematyka jest bezlitosna. Dla typowych mask gwiazdowych parowanie nie jest w stanie powstrzymać kolapsu. Horyzont po prostu powstanie. No dobra, a…