…To jest swego rodzaju bilet wstępu do rzeczywistości. O, właśnie dokładnie taki. Cząstki wirtualne są jednak takimi kosmicznymi gapowiczami. Pożyczają energię z naszej perspektywy właściwie z niczego, z samej próżni na tak krótki czas, że wszechświat trochę nie zdąży ich złapać na gorącym uczynku. Ponieważ ich czas życia jest nieskończenie krótki. Ich masa i energia nie muszą zgadzać się z tym, co przewidział Einstein. Są niejako poza prawem, istniejąc tylko jako tymczasowe fluktuacje pola. Wiemy już od dawna, że matematyka stojąca za cząstkami wirtualnymi zgadza się, ponieważ ich obecność wpływa na mierzalne zjawiska. Takim przykładem może być subtelna zmiana pola elektrycznego wokół jądra atomowego, którą naukowcy potrafią zmierzyć z ogromną precyzją. albo na przykład efekt Kasimira, gdzie ciśnienie tych wirtualnych z pozoru nieist…