…Coś jak uderzenie meteorytu w powierzchni planety, ale z energią relatywistyczną. Teleskopy jednak niczego takiego nie widzą. Materia zdaje się znikać w czerni bez żadnego uderzenia, tak, i błysku. Co więcej, koncepcja twardej powierzchni kłóci się z fizyką gęstości. Może być to dla wielu zaskoczeniem, ale im większa czarna dziura, tym mniejsza jest jej średnia gęstość. Promień z Schwarz Shielda, czyli czyli ten promień horyzontu zdarzeń rośnie proporcjonalnie do masy, ale objętość rośnie w sześcianie promienia. I wynika z tego, że średnia gęstość supermasywnej czarnej dziury, takiej o masie miliardów słońc może być porównywalna z gęstością wody, a nawet powietrza. Trudno sobie wyobrazić, by materia o gęstości wody tworzyła twardą, nieprzeniknioną skorupę, na której wszystko się rozbija. Żeby gravastar istniał, musiałoby zachodzić jakieś spontaniczne prze…