…Okazało się, że fale P podróżują przez jądro wewnętrzne znacznie szybciej. wzdłuż osi polarnej niż wzdłuż równika. Zjawisko to próbowano tłumaczyć tym, że jądro jest wielkim kryształem żelaza, którego sieć wyrównała się z osią obrotu planety. I co więcej, odkryto niewyjaśnioną asymetrię między wschodnią a zachodnią półkulą jądra. Jednak największą zagadką okazały się fale S. Choć są bezwzględnie blokowane przez płynne jądro zewnętrzne, to potrafią odrodzić się wewnątrz jądra wewnętrznego w wyniku transformacji Falp, które uderzając w stałą barierę generują nowe drgania poprzeczne. No i kiedy sejsmolodzy zmierzyli prędkość tych nowopowstałych fal S w samym środku planety, odkryli, że poruszają się one o wiele za wolno i tracą energię w tempie, które całkowicie wyklucza obecność sztywnego, twardego żelaza. Żeby rozwikłać tę zagadkę, fizycy musieli sięgnąć po precyzyjne narzędzie matematyczne, jakim jest współczynnik płazona. Wyobraźcie sobie, że ściskacie w dłoni gruby kawałek gumy albo nie wiem, rozciągacie plastyczną modelinę. Kiedy działacie siłą w jednym kierunku, materiał natychmiast reaguje w kierunku prostopadłym. ściskana guma rozszerza się…