…Nie bawili się w przewidywania, gdzie planeta powinna być. Twierdzą, że zobaczyli jej ślad cieplny. Kluczem do tego odkrycia nie było patrzenie na to, jak planeta odbija światło słoneczne, ale jak świeci własnym ciepłem. Każda planeta, nawet ta zamarznięta na kość na krańcach układu, emituje promieniowanie w podczerwieni. Zespół wykorzystał technikę, którą można porównać do kosmicznej archeologii. Przekopali się przez dane z dwóch przeglądów nieba, które dzieliła przepaść technologiczna i czasowa. Pierwszym źródłem był satelita Iras, Infrared Astronomical Satellite, wystrzelony w 1983 roku. Była to absolutna legenda. pierwszy teleskop, który wykonał mapę całego nieba w podczerwieni, pracując ponad atmosferą, która normalnie blokuje to promieniowanie. Jego czujniki były chłodzone nad ciekłym helem do temperatury zaledwie 2,5 stopnia powyżej zera absolutnego. Dzięki temu IRAS zarejestrował 350 000 źródeł podczerwieni. Drugim elementem tej układanki był japoński satelita Akari, co po japońsku oznacza światło. Działał on w 2006 roku i miał znacznie lepszą rozdzielczość. Mamy więc dwa zbiory danych oddzielone od siebie o 23 lata i to jest ten moment, w którym zaczyna się prawdziwa detektywistyczna robota. Terry Fan i profesor Goto nie szukali po omacku, oczywiście stworzyli profil poszukiwanego. Szukali obiektu o masie od 7 do 17 razy większej od Ziemi, poruszającego się w odległości między 500 a 700 jednostek astronomicznych od Słońca. wiedzieli dokładnie jak taki obiekt powinien się przesunąć na tle gwiazd w ciągu tych 23 lat przemienili miliony…