…aterię w nierównomiernie, w gwałtownych impulsach i rozbłyskach, cały kwazar migocze i zmienia swoją jasność w skali godzin, dni albo miesięcy. I właśnie to nieregularne migotanie kwazarów, nie wiem czemu się tak wyciągam dziwnie, ale to ono stało się kluczem do stworzenia nowej metody kosmologicznej, którą nazywamy kosmografią opóźnień czasowych. Pomysł ten zrodził się już w 1964 roku w głowie norweskiego astrofizyka Sjura Revzdala, który opisał go w swojej pracy naukowej. Zasada działania jest genialna. Kiedy światło kapryśnego migżącego zostaje rozszczepione przez galaktykę soczewkę na kilka osobnych obrazów, to każda z tych wiązek światła musi pokonać w przestrzeni zupełnie inną drogę o różnej długości. Ponieważ ścieżki mają odmienne długości, to światło niosące informacje o nagłym rozbłysku kwazaru dociera do na…