…Na przykład takie, że uranu 235, czyli tego, który jest łatwo rozszczepialny, jest w przyrodzie mało. Trzeba wzbogacać jego inny izotop. Proces jest drogi, skomplikowany i politycznie wrażliwy. No bo placówki do wzbogacania uranu mogą służyć nie tylko do budowy paliwa nuklearnego, ale też do tworzenia materiału do bomb jądrowych. A po wypaleniu zostajemy z odpadami, które będą radioaktywne przez dziesiątki tysięcy lat. I tu na scenę wchodzi tor, pierwiastek nazwany na rzeź nordyckiego boga piorunów. Jest go w skorupie ziemskiej trzy, a nawet cztery razy więcej niż uranu. Co więcej, często jest on traktowany jako irytujący odpad przy wydobyciu metali ziemadkich. Mamy go więc pod dostatkiem. Leży na hałdach i czeka, aż ktoś przyjdzie i niczym Kopciuszka zabierze go na baltecznych materiałów. A to nie jedyna jego zaleta. Największym atutem reaktorów torowych jest wydajność. W tradycyjnym reaktorze uranowym wypalamy t…