…Te bryłki to grawitacyjne potwory. Ich gęstość wykracza poza ludzką wyobraźnię. No bo wyobraźcie sobie drobinę wielkości ziarnka kurzu dosłownie o promieniu zaledwie 10 mikrom. coś co ledwo dostrzeżecie pod mikroskopem. Taka drobina strangeletu ważyłaby tonę. Dokładnie tonę. Pójdźmy krok dalej. Gdybyście mieli bryłkę kwarkową wielkości centymetra, taką którą moglibyście teoretycznie trzymać w dłoni, choć odradzam próbę, ważyłaby ona miliard ton. To masa, właściwie góry zamknięta w wielkości landrynki. Jest to właśnie ta zwykła materia, ale w niezwykłym wydaniu. Ciemna, ciężka, kompletnie ignorująca światło. Pytanie brzmi, dlaczego nie widzimy tych dziwadałek na co dzień? Dlaczego nie potykamy się o miliard tonowe kamyki? Problemem jest oczywiście skala. Małe grupy kwarków z domieszką dziwności są niestabilne. Wiemy to, bo potrafimy je na ułamek…