…proporcjonalnie do masy, ale objętość rośnie w sześcianie promienia. I wynika z tego, że średnia gęstość supermasywnej czarnej dziury, takiej o masie miliardów słońc może być porównywalna z gęstością wody, a nawet powietrza. Trudno sobie wyobrazić, by materia o gęstości wody tworzyła twardą, nieprzeniknioną skorupę, na której wszystko się rozbija. Żeby gravastar istniał, musiałoby zachodzić jakieś spontaniczne przejście fazowe materii przy niskich gęstościach, a tego nigdy nigdzie nie zaobserwowaliśmy w żadnych laboratoriach. Dlatego większość fizyków traktuje grawa stary raczej jako ciekawostkę, a nie jakąś realną alternatywę dla czarnych dziur. Są też tacy giganci nauki jak Gerard T. Hufd, noblista, który sugeruje, że możemy źle interpretować samą naturę horyzontu zdarzeń. Według jego koncepcji materia docierająca do horyzontu nie wpada do środka w klasycznym sensie,…