…W klasycznej fizyce Newtona przestrzeń była sztywna, jak betonowa scena, po której biegali aktorzy. Einstein zburzył ten pogląd, bo w jego teorii przestrzeń i czas są nierozerwalnie splecione w czterowymiarową tkaninę zwaną czasoprzestrzenią. I co najważniejsze, ta tkanina jest elastyczna. Kluczową zasadą, którą musimy tu zrozumieć jest to, że ogólna teoria względności nakłada limit prędkości na obiekty poruszające się podczas obrzestrzeni. Nic, co ma masę, nie może osiągnąć prędkości światła. Jest to absolutny zakaz, mandat. którego nie da się anulować. Energia potrzebna do rozpędzenia masywnego obiektu do prędkości światła jest nieskończona. Koniec i kropka. Ale Einstein zostawił nam pewną furtkę. Teoria mówi o ruchu w przestrzeni, ale nie mówi nic o tym, jak szybko może poruszać się sama przestrzeń. Nie ma. Właściwie wydaje nam się, że nie ma limitu prędkości dla deformacji samej tkanki czasoprzestrzeni. I to właśnie ta luka w przepisach fizyki jest tym króliczkiem, którego gonią inżynierowie marzący…