…Możemy to porównać do próby rozciągnięcia ekstremalnie mocnej sprężyny albo wspomnianej wcześniej gumy. Im mocniej ciągniemy, tym większy opór będzie stawiać materia. Gdyby nie ta siła, jądra atomowe rozpadłyby się w ułamku sekundy, a my gwiazdy, planety i wszystko dookoła po prostu przestalibyśmy istnieć. W tym eksperymencie to właśnie ta gumowa, w cudzysłowie oczywiście natura oddziaływania silnego posłużyła jako pułapka na cząstki wirtualne. Fizycy wyobrażają sobie te oddziaływania jako takie swoiste struny łączące cząstki. Kiedy zaczynamy je rozciągać, musimy wpompować w ten układ ogromne ilości energii. Co ciekawe, to właśnie z tego modelu strun ewoluowała później ta słynna teoria strun. Ale kluczowe dla nas jest to, co dzieje się wewnątrz takiej rozciągniętej struny. Kiedy zaczynam…